Je stapt bij Van Poppel Autoschade naar binnen en je ziet meteen hoe ze werken: open. Er staat geen balie tussen jou en het bedrijf. Je loopt door naar kantoor en als het nodig is, schakel je meteen door met de werkplaats. Lizette van Poppel heeft bewust gekozen voor die opzet. Ze houdt de lijnen kort en ze wil dat je snel antwoord krijgt, juist omdat autoschade al genoeg geregel geeft.

Het schadeherstelbedrijf draait al 60 jaar mee met een eenvoudige belofte: klanten moeten bij schade niet verdwalen in gedoe. Lizette kent het vak én de risico’s van dichtbij. Ze ziet hoe de druk toeneemt, niet door het spuiten of het plaatwerk, maar door personeelstekort, druk op marges en een groeiende berg regels. Toch kiest ze samen met haar broer die eigenaar is bewust voor een heldere koers: klein blijven, kwaliteit bewaken en klanten persoonlijk helpen.

De brand als wake-up call voor al je risico's

In 2019 kreeg het bedrijf een test die je niemand gunt. Een brand legde alles in de as: totaal verlies van het bedrijf en een bedrijfswoning. De oorzaak bleef onbekend, maar voor het familiebedrijf zit de grootste les in wat erna kwam. “Je moet door, je moet keuzes maken en je ontdekt ineens hoe hard afspraken kunnen zijn. Een brand leert je snel wat er wel en niet geregeld is.”

Voor de ondernemersfamilie werd één ding glashelder: niet alles wat je moet doen, valt onder dekking. Sommige kosten komen alsnog op je bord, juist in een periode waarin je hoofd al vol zit en je bedrijfsvoering stilvalt. Ze noemt als voorbeeld kosten die buiten de dekking vielen, zoals het afsluiten van een gasinstallatie op de oude locatie. En precies daar verandert je blik op verzekeren en contracten.

Na de brand koos het bedrijf bewust voor nieuwbouw op een industrieterrein. Die keuze ging niet alleen over een nieuw pand, maar over bedrijfszekerheid: risico’s verkleinen door een andere locatie te kiezen en niet terug te bouwen op een plek die als kwetsbaar voelde. Het is een ondernemerskeuze die je pas echt begrijpt als je hem eenmaal moet maken.

‘De kleine lettertjes bepalen wat je echt kunt, op het moment dat je ze nodig hebt’

Bedrijfscontinuïteit: klein team, bewust vangnet

Van Poppel Autoschade werkt met zes mensen, inclusief eigenaar. De komende twee jaar blijft het team compleet met vijf mensen in de werkplaats. Dat geeft rust, maar Lizette blijft scherp op kwetsbaarheid. “In een klein bedrijf voel je elke uitval direct,” zegt ze. Daarom zorgt het bedrijf dat mensen breder inzetbaar zijn: taken en vaardigheden worden verdeeld en aangeleerd, zodat het werk niet meteen vastloopt als iemand er tijdelijk niet is.

Er is tegelijk een duidelijke grens. Lizette kiest niet voor ‘even snel extra mensen erbij’ om wachttijden weg te drukken als dat de kwaliteit raakt. Dat geldt ook nu Van Poppel sinds 1 december onderdeel is van keten ASN. “We willen geen personeel van andere ketenlocaties inzetten als dat kwaliteitsverlies kan opleveren. Als er uitval is, schalen we liever af.”

‘Als iemand uitvalt, nemen we minder werk aan.
Kwaliteit gaat voor.’

De grootste kopzorg richting 2030

Ze noemt twee risico’s die er voor haar uitspringen: personeel en aansprakelijkheid. Personeel staat bovenaan. De arbeidsmarkt is krap en salariskosten zijn hoog. In de regio merkt ze stevige concurrentie om technisch personeel, onder andere van bedrijven als ASML. Medewerkers kunnen vaak eenvoudig elders terecht, soms met een hoger salaris. Dat geeft druk, ook als mensen al jarenlang bij je werken.

Om mensen te behouden biedt Van Poppel veel flexibiliteit in werktijden en vrije dagen. Vrij vragen kan vrijwel altijd, ook op korte termijn. Daarmee probeert Lizette het werk vol te houden voor het team en aantrekkelijk te houden in een markt waar medewerkers keuze genoeg hebben. Er is geen formeel vitaliteits- of stressmanagementprogramma, maar de praktijk is duidelijk: ontlasten waar het kan, werk verdelen, en geen kunstgrepen die op korte termijn helpen maar op lange termijn kwaliteit slopen.

‘Het grootste risico in onze branche? Personeel’

Klantbinding: ontzorgen als onderscheid

Van Poppel werkte tot voor kort niet met gestuurde schadestromen. Klanten komen dus niet ‘automatisch’; je moet ze verdienen en behouden. Lizette doet dat met persoonlijke service en ontzorging, ook buiten de werkplaats. Ze helpt klanten met verzekeringszaken, zeker als mensen vastlopen bij internetverzekeraars die moeilijk bereikbaar zijn. Juist daar wil ze verschil maken: niet alleen schade herstellen, maar ook het gedoe eromheen verminderen.

Dat levert langdurige relaties op. Lizette noemt klanten die soms al 60 jaar bij het familiebedrijf terugkomen. En soms gaat de service ver: bij totaal verlies stelde het bedrijf privéauto’s beschikbaar om klanten mobiel te houden. Het is geen standaardoplossing, maar het laat zien hoe Van Poppel Autoschade redeneert: “Schade is al vervelend genoeg, dan wil je niet dat iemands mobiliteit ook nog stilvalt.”

Risicomanagement: aansprakelijkheid en duidelijke afspraken

Naast personeel noemt Lizette aansprakelijkheid als kernrisico. Ze wil geen grijze gebieden, maar helderheid vooraf. Daarom werkt Van Poppel met gekwalificeerd personeel, ook voor moderne auto’s en ontwikkelingen zoals elektrificatie. Ze heeft daarnaast een aansprakelijkheidsverzekering om risico’s af te dekken.

In de afstemming vindt Van Poppel Autoschade een vaste, betrokken contactpersoon belangrijk. “Het helpt als iemand meedenkt en afspraken scherp houdt, juist omdat je door ervaring weet dat voorwaarden en uitzonderingen er pas toe doen als het misgaat.”

‘Je wilt geen discussie achteraf.
Je wilt vooraf weten waar je aan toe bent.’

Regeldruk: werk dat erbij kwam en niet meer weggaat

Wat de ondernemer de laatste jaren vooral ziet groeien, is administratie. Duurzaamheidsrapportage, milieu- en arbo-eisen, vragenlijsten, audits: het kost haar structureel meer dan een dag per week. Niet af en toe, maar week in, week uit. En dat is boven op haar normale werk. “Dat papierwerk kost mij meer dan een dag per week.”

Sinds Van Poppel onderdeel is van keten ASN (sinds 1 december 2025), kwam er extra werk bij. Lizette noemt certificeringen en dubbele audits. Ze merkt ook margedruk. Ze ziet de stap tegelijk als nodig voor de toekomst van het bedrijf. Alleen: elke extra eis slokt tijd op. Tijd die ze, als ze heel eerlijk is, liever in klanten en het werk stopt.

Duurzaamheid: al lang doen, weinig waardering, wel kosten

Duurzaamheid zit al jaren in het bedrijf. Van Poppel spuit al 35 jaar met watergedragen lakken. Ze investeerden daarnaast in zonnepanelen, elektrische bedrijfswagens en een goed geïsoleerde werkplaats. Lisette ziet die investeringen vooral als verstandig en noodzakelijk, niet als marketingmiddel. Ze ervaart bovendien dat het weinig concurrentievoordeel oplevert: de lat ligt steeds hoger en ‘goed bezig’ wordt al snel ‘gewoon verplicht’.

Van Poppel wil ook bewust niet groeien boven zes medewerkers. Groei maakt je complexer en vergroot je kwetsbaarheid, terwijl Lizette juist beheersbaarheid zoekt. Die keuze beperkt ook energie- en ruimtebehoefte. Het bedrijf heeft op dit moment voldoende elektrische capaciteit; verdere elektrificatie vraagt nu geen extra investering. Richting 2030 ziet ze wel mogelijke uitdagingen, zoals netcongestie. Ze voelt: je moet ermee bezig zijn, ook als je nog niet precies weet wat de impact wordt.

Een les richting 2030: zekerheid bouw je met keuzes

De brand van 2019 maakte zekerheid voor Lizette tastbaar. Sindsdien ziet ze zekerheid niet als iets dat je koopt, maar als iets dat je bouwt: met mensen die je kunt behouden, service die klanten bijblijft, keuzes die risico’s verkleinen en afspraken die je leest voordat je ze nodig hebt. Het vraagt ook discipline: niet groeien om druk weg te poetsen, maar kwaliteit bewaken en liever afschalen als dat nodig is.

Uiteindelijk komt haar aanpak steeds op hetzelfde neer: je voorkomt liever gedoe dan dat je het achteraf moet oplossen - en dus lees je de kleine lettertjes, bewaak je je kwaliteit en neem je minder werk aan als dat nodig is.